در متن زیر، چند «غلط املایی» یافت می‌شود؟ «نتیجه زهد و اثر سلاح روزه‌دار، چون دخلة خبیث و تبع مکّار داشت، بر این جمله ظاهر گشت و کار بوم و نفاق و قدر او را همین مزاج است و معایب او بی نهایت و این قدر که تقریر افتاد از دریایی جرئه‌ای و از دوزخ شعله‌ای باید پنداشت.»

معنی واژه‌های «در شب سیر کردن، سرمستی، محجوب، بخشش، باغ» به ترتیب در کدام بیت‌ها آمده است؟ الف) نشئه عشاق را هرگز نمی‌دانی که چیست تا ننوشی جرعه‌ای از بادۀ رخشان عشقب) پا به سر خود منه در ره این بادیه رهروی این ره از شبرو اسرا طلبج) بگسترد کافور برجای مشک گل و ارغوان شد به پالیز خشکد) در دفتر سخای تو چون بنگریم که هست اندک‌ترین رقم صلت صد هزار توﻫ) تو خواهی که مرا مستور داری منم روز و همیشه روز رسواست

در کدام گزینه نام صاحبان همۀ آثار به درستی ذکر شده است؟