در کدام بیت آرایه‌های «جناس تام و استعاره» دیده می‌شود؟

در ابیات زیر به ترتیب چند « واو عطف » و چند « واو نشانه ربط » به کار رفته است؟

الف- تو گران سنگی و پاکیزگی آموز چه باک / گر نپویند به راه تو سبکساری چند

ب- مر تو را هست به من میل و شکیبایی هست / بنده را هست به تو میل و شکیبایی نیست 

ج- ناله زیر و زار من زارتر است هر زمان / بس که به هجر می دهد عشق تو گوشمال من 

د- از ترش رویی دشمن وز جواب تلخ دوست / کم نگردد شورش طبع سخن شیرین من 

ه- جور کشم بنده وار ور کشدم حاکم است / خیره کشی کار اوست بارکشی خوی من 

و- بسی گفتم و بسیاری شنودم / دمی از جست و جو فارغ نبودم

در کدام ابیات غلط املایی هست؟ 

الف - رونق عهد شباب است دگر بستان را / می رسد مژده گل بلبل خوش الهان را

ب- چو گل گر خورده ای داری خدا را صرف عشرت کن / که قارون را غلط ها داد سودای زر اندوزی

ج- دریغ و درد که تا این زمان ندانستم / که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق

د- از هراس گم شدن در گیسویت با دل چه گویم / با دل این گستاخ پا در راه ظلمانی نهاده

ه- گویند که امید و چه نومید ندانند / من مرثیه خوان وطن مرده خویشم

در کدام بیت منادا دیده نمی‌شود؟

در کدام گزینه نادرستی املایی یافت می‌شود؟