هر یک از – تمایز آن حدودا هشت هفته زمان می‌برد.

بعضی از – می‌تواند مواد دفعی جنین را از طریق سرخرگ بندناف دریافت کند.

هر یک از – در تعامل با دیواره رحم، ایجاد می‌شود.

بعضی از – در ساختار خود، فاقد خون مادر است.

با ورود مایع منی به درون رحم، میلیون‌ها اسپرم در لولۀ رحم به اووسیت ثانویه می‌رسند.
 

قبل از عبور اسپرم از لایۀ خارجی، کیسۀ آکروزوم پاره می‌شود تا آنزیم‌ها، آن را هضم کنند.
 

 ایجاد تغییرات در سطح اووسیت ثانویه، به دنبال ادغام غشای اسپرم با غشای آن صورت می‌گیرد. 
 

 هنگامی که اسپرم‌ها از یاخته‌های فولیکولی اطراف اووسیت ثانویه عبور می‌کنند، لقاح آغاز می‌شود.
 

 پس از رسیدن بلاستوسیست به درون رحم، درون آن با مایعاتی پر می‌شود.

 بلاستوسیست برخلاف مورولا و تودۀ چهاریاخته‌‌‌ای، فاقد جدار لقاحی در پیرامون خود است.

یاخته‌های تودۀ دویاخته‌ای برخلاف یاخته‌های مورولا و بلاستوسیست، مقدار سیتوپلاسم نابرابر دارند.

مورولا همانند تودۀ دویاخته‌ای و برخلاف بلاستوسیست، فاقد ژن برای آنزیم‌های هضم‌کنندۀ جدار رحم است.

می‌تواند در تشکیل دستگاه گردش مواد جنین نقش داشته باشد.
 

پرده‌ای از جنین را می‌سازد که با ترشح هورمونی سبب حفظ جسم زرد می‌شود.
 

در هفته‌ی دوم لقاح، به ساختاری تمایز پیدا می‌کند که سیاهرگ‌های آن خون را به جنین می‌رسانند. 
 

بخشی را ایجاد می‌کند که به طور حتم فراورده‌ی حاصل از برخورد نوعی آنتی‌ژن به لنفوسیت B را از خود عبور می‌دهد.