برخورد پروتئین‌های مکمل به پادتن‌های موجود بر سطح یاخته بیگانه – ایجاد منفذ در غشای یاخته بیگانه

 اتصال گیرنده آنتی‌ژن به آنتی‌ژن سطح میکروب– تولید چندین یاخته سفید با هسته تکی گرد یا بیضی شکل

 رسوب آنتی‌ژن‌های محلول- افزایش مصرف انرژی زیستی در بیگانه‌‌خوارها

 تزریق یک نوبت میکروب کشته شده- ایجاد ایمنی فعال و دائمی

از ورود عامل بیماری به بدن می‌تواند بین 6 ماه تا 15 سال گذشته باشد.

گروهی از یاخته‌های بافت عصبی، در عصب خارج شده از چشم فرد از بین رفته‌اند.

میزان ترشح هیستامین در پاسخ به عوامل بی‌خطر خارجی به شدت افزایش یافته است.

عامل اصلی این بیماری می‌تواند بروز اختلال در روند بالغ‌شدن لنفوسیت‌ها در مغز استخوان باشد.

فقط گروهی از- در اندام لنفی تولید کنندة هورمون تیموسین، به کمک بعضی از ریبوزوم‌های خود پروتئین‌های غشایی تولید می‌کنند.

همة- در مغز استخوانی که در بین حفرات بافت استخوانی اسفنجی قرار داشته و دارای یاخته‌های بنیادی لنفوئیدی است، تولید می‌شوند.

فقط گروهی از- از یاخته‌های بنیادی لنفوئیدی منشأ گرفته و تنها پس از کسب توانایی شناخت عوامل خودی از بیگانه، از اندام لنفی به خون وارد می شوند.

همة- و در مغز استخوان تولید می‌شوند، پس از برخورد با آنتی ژن اختصاصی خود، تکثیر و تمایز یافته و لنفوسیت های خاطره و عمل کننده تولید می کنند.