هر یک از ما انسان‌ها باید خود را مسئول رفتار خود بدانیم و آثار و عواقب عمل را بپذیریم. این مضمون در کدام آیة مبارکه تصریح شده است؟

اگر از ما بپرسند: «آیا انسان می‌تواند از ویژگی ذاتی اختیار فرار کند؟» پاسخ ما چه خواهد بود و به عنوان دلیلی بر این مدعا، از کدام آیۀ مبارکه استمداد می‌جوییم؟

کدام بیت، بیانگر تفکر و تصمیم از شواهد وجود اختیار در انسان است و با کدام آیة مبارکه هم‌آوایی دارد؟

«جبران نمودن زیانی که به دیگران رسانده‌ایم»، بیانگر کدام نشانة اختیار است و آنچه مبنای تصمیم‌گیری‌های ما و تعیین‌کنندة عاقبت و سرنوشت ماست، چیست؟

از ابیات شعر مولانا که سروده است: «گفت آخر از خدا شرمی بدار/ می‌کشی این بی‌گنه را زار زار/ گفت از چوب خدا این بنده‌اش/ می‌زند بر پشت دیگر بنده‌اش» کدام موضوع درباره اختیار استنباط می‌گردد؟