آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - درس دهم : اعتماد بر او | آزمون شماره 2194

ابزار و اسباب بنابر توکل فرد قرار داده شده و بی‌توجهی به آن، بی‌توجهی به علم الهی است.

توکل در جایی درست است که انسان مسئولیت و مصلحت خود را بشناسد و به آن عمل کند.

توکل‌کننده‌ای که اهل معرفت باشد، برای راهیابی به نیازهایش، از ابزار و اسباب بهره می‌جوید.

انسان باید در قلب خود بر خدا توکل کند و از ابتدا همة کارها را به خداوند حکیم و قادر بسپارد.

توکل کردن، فقط به معنای گفتن جملة «خدایا، بر تو توکل می‌کنم» نیست.

توکل در جایی درست است که انسان واقعاً خدا را تکیه‌گاه خود ببیند و حقیقتاً به او پناه آورد.

انسان باید در قلب خود بر خدا توکل کند و فقط با نیت خالص به خدا پناه آورد.

توکل در جایی درست است که ابتدا انسان مسئولیت و وظیفة خود را به خوبی انجام دهد و سپس بر خدا توکل کند.

انجام وظیفه و نتیجه آن‌را به خدا می‌سپارد - «إنَّ الله بالغُ امره»

عزم و اراده انسان را تقویت می‌کند - «إنَّ الله بالغُ امره»

انجام وظیفه و نتیجه آن‌را به خدا می‌سپارد - «الیس اللهُ بکافٍ عبده»

عزم و اراده انسان را تقویت می‌کند - «الیس اللهُ بکافٍ عبده»

مؤمنان – تکیه و اعتماد به خدا

پیامبر (ص) – دفع زیان از متوکلان

مؤمنان – دفع زیان از متوکلان

پیامبر (ص) – تکیه و اعتماد به خدا

بزرگسالی و پیری _ قدرت و ارادة الهی _ انجام وظیفة خود به درستی

جوانی و نوجوانی _ حکمت و علم الهی _ واقعاً خدا را تکیه‌گاه خود دیدن

جوانی و نوجوانی _ حکمت و علم الهی _ انجام وظیفة خود به درستی

بزرگسالی و پیری _ قدرت و ارادة الهی _ واقعاً خدا را تکیه‌گاه خود دیدن