آزمون آنلاین فارسی 2 - درس ششم : پرورده ی عشق | آزمون شماره 7643

که جان عاشق چون تیغ عشق برباید/هزار جان مقدس به شکر آن بنهد 

بگفتا گر به سر یابیش خشنود؟/بگفت از گردن این وام افکنم زود

کز عشق به غایتی رسانم/کاو ماند اگر چه من نمانم

گرچه ز شراب عشق مستم/  عاشق تر از این کنم که هستم

چو رایت عشق آن جهانگیر/شد چون مه لیلی آسمان گیر (کنایه،استعاره)

گفتند به اتفاق یک سر/کز کعبه گشاده گردد این در (کنایه،استعاره)

برداشته دل ز کار او بخت/ درمانده پدر به کار او سخت (کنایه،تشخیص)

آمد سوی کعبه سینه پرجوش/چون کعبه نهاد حلقه بر گوش (کنایه،ایهام)

نه از گل می گشاید دل ، نه از گلزار عاشق را / که باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را 

صف مژگان نگردد پرده دار چشم قربانی / قیامت کی ز شغل خود کند بیکار عاشق را ؟

دم شمشیر برق از هر گیاهی بر نمی گردد / ز جولان نیست مانع،وادی پُر خار،عاشق را 

به هر بی پرده ای اظهار نتوان کرد راز خود / دل شب ها بود گنجینۀ اسرار عاشق را 

روضه خلد برین خلوت درویشان است / مایه محتشمی خدمت درویشان است

قلندران حقیقت به نیم جو نخرند / قبای اطلس آن‌کس که از هنر آری است

چون اول خط نقطه بد و آخر نقطه / خود را تبع گردش پرگار مدارید

دردی کشیم و تا به نباشیم مرد دین / بر اهل دین به کفر مباحات می‌کنیم

لیلی و مجنون، گلستان، اسرار‌التوحید

فرهاد و شیرین ، تذکره‌الاولیا، تحفه‌الاحرار

اسرار‌نامه، بوستان، گلستان

اسرار التّوحید، بهارستان، غزلیات شمس