شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 31136

ز گریه مردم چشمم نشسته در خونست / ببین که در طلبت حال مردمان چونست

به خردی بخورد از بزرگان قفا / خدا دادش اندر بزرگی صفا

ز هر ناحیت کاروان‌ها روان / به دیدار آن صورت بی‌روان

نازم خدنگ غمزه آن دل‌پذیر را / کز وی گریز نیست دل ناگزیر را

به عهد تو می‌بینم آرام خلق/ پس از تو ندانم سرانجام خلق

جان من سهل است جان جانم اوست/ دردمند و خسته‌ام درمانم اوست

قصۀ رنجور و رنجوری بخواند/ بعد از آن در پیش رنجورش نشاند

فروماندگان را به رحمت قریب/ تضرع‌کنان را به دعوت مجیب

نکونام و صاحب‌دل و حق‌پرست / خط عارضش خوش‌تر از خطّ دست

مرا تو غایت مقصودی از ج‌هان ای دوست / هزار جان عزیزت فدای جان ای دوست

چنین است رسم سرای درشت / گهی پشت بر زین، گهی زین به پشت

به یاد روی شیرین بیت می‌گفت / چو آتش تیشه می‌زد کوه می‌سفت