شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9108

همّت مرد چون بلند بود / در همه کار ارجمند بود

از همّت بلند بدین مرتبت رسید / هرگز به مرتبت نرسد مردم دنی

می‌ندانی که پست گردد زود / هر که را همّت بلند بود

دل و همّت بلند و روشن کن / روی روشن چه سود و قد چو میل؟

در گلستان ارم دوش چو از لطف هوا / زلف سنبل به نسیم سحری می‌آشفت

صبر است مرا چاره هجران تو لیکن / چون صبر توان کرد که مقدور نمانده است

طبیب راه‌نشین درد عشق نشناسد / برو به دست کن ای مرده‌دل مسیح‌دمی

صبا به چشم من انداخت خاکی از کویش / که آب زندگیم در نظر نمی‌آید

پنج _ دو

پنج _ سه

سه _ دو

چهار _ سه