شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7192

وز خدا می‌خواست روزی حلال / بی شکار و رنج و کسب و انتقال

خدا هرچند قهارست ليکن از پی روزی / عنان فيض خود از مؤمن و کافر نتاباند

اميدوار به فضل خدا و هر روزی / هزار بار خدا را ز خود بيازارم

نيش باشد قسمت زنبور از دريای شهد / ممسک از قهر خدا بی‌بهره از مال خود است

نظر ز چاره‌ی بیمار خود مپوش خدا را                      کجا بریم دلی را که کرده‌ای تو چنینش

گشاده چهره بیا در حضور خازن جنّت                           که بر کسی نگشاید در بهشت برینش

مریض عشق تو را جان به لب رسیده و ترسم           که بر رخ تو نیفتد نگاه باز پسینش

خدنگ عشق به هر قلب خسته‌ای که نشسته          نهاد سنگ بنالد ز ناله‌های حزینش

تا نسوزد خویش را یک‌بارگی                               کی تواند رَست از غمخوارگی

آتشی باشد فسرده مردِ این                                یا یخی بس سوخته از درد این

کس در این وادی به جز آتش مباد                      وان که آتش نیست عیشش خوش مباد

می‌تپد پیوسته در سوز و گداز                             تا به جای خود رسد ناگاه باز