شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 3185

عشق چو باشد کم نشود جان / دور مبادا سایه جانان

پاک شو از خویش و همه خاک شو / تا که ز خاک تو بروید گیا

ناصح من کژ نهاد و برد ز راهم / شرط امینی و مستشار نه این بود

سرو اگر سرکشید در قد تو کی رسید / نرگس اگر چشم داشت هیچ ندید او تو را

شربت لعل لبت بود شفای دل ما / هرگه از چشم خوشت خسته و بیمار شدیم

جز لقای روی جان‌افروز دوست / درد ما را نیست درمان ای طبیب

تا ز لذّات دو عالم نگذری مردانه‌وار / کی توان کی، از لقای دوست برخوردار شد

لقای یار که تسکین دوزخ دل ماست / حدیث باغ خلیل است و آتش نمرود

سوزناک افتاده چون پروانه‌ام در پای تو              خود نمی‌سوزد دلت چون شمع بر بالین من

چو ابر ساعت گریه چو کوه وقت تحمل          چو آب سجده‌کنان و چو خاک راه به خواری

رفتم و بیشم نبود روی اقامت              وعده دیدار گو بمان به قیامت

ناصح ز روی او مکن منعم که نتواند کسی           آن روی زیبا بیند و زان روی زیبا بگذرد