شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18035

گفتا برو چو خاک تحمل کن ای فقیه / یا هر چه خوانده ای همه در زیر خاک کن

چون شبنم اوفتاده بدم پیش آفتاب / مهرم به جان رسید و به عیوق بر شدم

چون رایت عشق آن جهان گیر/ شد چون مه لیلی آسمان گیر

دل من به دور رویت ز چمن فراغ دارد / که چو سرو پای بند است و چو لاله داغ دارد

دولت عشق تو آمد عالم جان تازه کرد / عقل،کافر بود آن رخ دید و ایمان تازه کرد

تا ز عهد حسن تو آوازه شد در شرق و غرب / آسمان با عشق بازی عهد و پیمان تازه کرد

بر دل ما عید کرد اندوه تو وز صبر ما / آنچه دید او چاق و فربه،کشت و قربان تازه کرد

نور تو صحرا گرفت و اشک من دریا نمود / موسی آتش باز دید و نوح طوفان تازه کرد

قضای آسـمانی می کند اجـرای حـکم خـود / بـرات خـط بـه شـمشـیر تـغـافـل بـرنمی گردد

بر آن سرم که ننوشم می و گنه نکنم / اگر موافق تدبیر من شود تقدیر

در ابـروی تـو دید و قـضـای گـذشـتـه کـرد / ایـمـان بـه چـین ابـروی مـحـراب داده ای

 بـگـشـا گـره ز جـبـهه کـه هرگـز نمـی شـود / جـوشـن حـجـاب ، تـیغ قضـای بـرهنه را

آرام یا متلاطم، تاوان و جزا

وقاحت و زشتی، ضخیم و کلفت

هلال احمر، جسارت و جرئت

ترجیه و برتری، قنداق تفنگ

الف، د، ه‍

ب، ج،ه‍

الف، ج، ه‍

ب، د،ه‍