شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17170

 از عذاب غرض و دین رهیدند و در کرامت و فراغ به پارس رسیدند.

دلاک در مسلخ گرمابه بود. گرمابه‌بان و هرکه در آن‌جا بود، همه بر پای خواسته بودند و عذرها خواستند.

از برهنگی و عاجزی شرم داشتم. رقعه‌ای نوشتم تا او را تصور شود که مرا در فضل، مرتبه‌ای است زیادت.

در میان دو ضد جمع بود: هم محنت بود، هم شادی؛ هم راحت بود، هم عافت؛ هم وفا بود، هم جفا.

خجلت بی‌ثمری عیش مرا دارد تلخ / نخل بی‌بار مرا زود بریدن به بود

در بهشت عافیت افتادم از بی‌حاصلی / شد حصاری بی‌بری از سنگ طفلان بید را

آستین بی‌نیازی بر ثمر افشانده‌ایم / همچو سرو از سیلی باد خزان آسوده‌ایم

بی‌بری دارالامان مردم آزاده است / کی دلی از بی‌حاصلی غمناک باشد سرو را