شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16795

گر تو زنی به تیرم، دل از تو برنگیرم حاشا که من شوم دور از خاک آستانت

 همدمی نیست که گوید سخنی پیش منت     محرمی نیست که آرد خبری سوی توام

 گرت به شب نبدی سر بر آستانه حق   کی‌ات به روز میسّر شدی جهان‌داری

مرغ سپیده‌دم که خبر داد از توام  اکنون نمی‌دهد مگرش بال و پر بسوخت

جناس _ شخصیت‌بخشی

حس‌آمیزی _ تکرار

نغمه‌ی حروف _ استعاره

تضاد _ تلمیح

ابلقی را کاسمان کمتر چراگاه وی است / چند خواهی بست بر خشک آخور آخر زمان              ابلقی _ آسمان

تا نگارستان نخوانی طارم ایام را / کز برون‌سو زرنگار است از درون‌سو خاکدان                      طارم _ خاکدان

جای نزهت نیست گیتی را که اندر باغ او / نیشکر چون برگ سنبل زهر دارد در میان             زهر _ میان

از نسیم انس بی‌بهره است سروستان دل / وز ترنج عافیت خالی است نخلستان جان          سروستان _ ترنج

 دم مرگ چون آتشی هولناک                             ندارد ز برنا و فرتوت (کهنسال) باک

 مرگ نیکان حیات جان باشد                            مرگ بر بدکنش زیان باشد

 به مرگ کوه‌کن کز وی الم‌ها یاد می‌آید                 هنوز از کوه تا دم می‌زنی فریاد می‌آید

جهد کن تا صاحب نامی شوی کز بعد مرگ                کار شخص از نام می‌آید گواهم محضر است