شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 8023

عشق چو باشد کم نشود جان / دور مبادا سایه جانان

پاک شو از خویش و همه خاک شو / تا که ز خاک تو بروید گیا

ناصح من کژ نهاد و برد ز راهم / شرط امینی و مستشار نه این بود

سرو اگر سرکشید در قد تو کی رسید / نرگس اگر چشم داشت هیچ ندید او تو را

گره ز دل بگشا وز سپهر یاد مکن/ که فکر هیچ  مهندس چنین گره نگشاد

ساقی ار باده از این دست به جام اندازد/ عارفان را همه در سرب مدام اندازد

دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد/ کز حضرت سلیمان عشرت اشارت آمد

دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی ارزد/ به می بفروش دلق ما کز این بهتر نمی ارزد

اگر تو بشکنی دوستان سلام کنند/ که جور قاعده باشد که بر غلام کند ( مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن)

توبه کند مردم از گناه به شعبان/ در رمضان نیز چشم های تو مست است ( مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن)

گر بانگ برآِد که سری بر قدمی رخت / بسیار مگویید که بسیار نباشد(مفعئل مفاعیل مفاعیل مفاعی)

هر صبحدم نسیم گل از بوسان توست/ الحان بلبل از نفس دوستان توست( مفعولُ فاعلاتُ مفاعیلُ فاعلن)

به بانگ بربط و نی رازش آشکاره کنم

که می خورند حریفان و من نظاره کنم

که ناز بر فلک و حکم بر ستاره کنم

در کار چنگ و بربط و آواز نی کنم