شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 14518

متوازن-متوازی-مطرف-متوازن

مطرف-مطرف-متوازن-مطرف

مطرف-متوازی-مطرف-متوازن

متوازی-متوازن-مطرف-متوازی

آن‌گه که تو دیدی غم نانی داشتم و امروز تشویش جهانی.

سر در بیابان قدس نهادم و با حیوانات اُنس گرفتم.

مشک آن است که خود ببوید نه آن که عطار بگوید.

درویشی در آتش فقر و فاقه می‌سوخت و رقعه بر رقعه می‌دوخت.

تاریکی ما چِبوَد در حضرت نور تو / فعل بد ما چِبوَد با حُسن فِعال تو؟

گر قالبت در خاک شد، جان تو بر افلاک شد / گر خرقه تو چاک شد جانِ‌ تو را نَبوَد فنا

تلخی ز تو شیرین شود، کفر و ضلالت دین شود / خار خسک نسرین شود صد جان فدای جان تو

او هست از صورت بَری،‌ کارش همه صورتگری / ای دل ز صورت نگذری،‌ زیرا نه‌ای یکتوی او (یکتو: یک‌لا)

عذاب است این جهان بی تو مبادا یک زمان بی ‌تو/ به جان تو که جان بی تو شکنجه‌ست و بلا بر ما

ایا شاهنشه قاهر چه قحط رحمتست آخر / دمی که تو نه‌ای حاضر گرفت آتش چنین بالا

تویی دریا منم ماهی چنان دارم که می‌خواهی / بکن رحمت بکن شاهی که از تو مانده‌ام تنها

اگر آتش تو را بیند چنان در گوشه بنشیند / کز آتش هر که گل چیند دهد آتش گل مینا