شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هشتم - درس 2-عفو و گذشت | آزمون شماره 4163

صفات «آمرزنده» و «مهربان» برای خداوند، عامل امید انسان بر رحمت اوست.

بخشیدن گناه‌ های دیگران ممکن است باعث بخشیده ‌شدن گناه ‌های انسان شود.

اگر بخشش گناهکار باعث راهنمایی او می‌ شود، می‌ توان از خطای او گذشت.

کسی که در هنگام خشم از خطای دیگران با انتقام و تنبیه خود را آرام می ‌کند، همواره باعث بی ادبی خطاکار می ‌شود.

خداوند آنان را که نیازمند بخششند، با عبارت «کسانی که زیاده‌روی بر خود روا داشته‌اند» یاد کرده است.

خداوند خود را آمرزنده‌ی گناهان بندگان خود خوانده است.

خداوند بیان کرده است که حقّ‌النّاس را حتّی اگر فرد صاحب‌حق ناراضی باشد، با توبه‌ی بنده‌ی خود، می‌بخشد.

خداوند از بندگان خود خواسته است از رحمت الهی ناامید نشوند.

کودک خردسالی که برگة مهمّی از برگه‌های پدرش را به اشتباه به دور انداخته و حالا که متوجّه شده است، بسیار ناراحت است و برای پیدا کردنِ آن تلاش می‌کند.

کارمندی که بدون اطّلاع شرکت، دو سال پیش مبلغ زیادی پول را برای مصرف شخصی از حساب شرکت برداشته و حالا آن را عیناً بازپس آورده است.

راننده‌ای که تصادفاً به خودروی پارک‌شده‌ای آسیب اندکی زده و روی کاغذی زیر برف‌پاک‌کن ماشین آسیب‌دیده، ضمن عذرخواهی، شمارة خود را برای پرداخت خسارت یادداشت کرده است.

قاری قرآنی که هنگام قرائت، در ادای یکی از حروف، اشتباه کرده و معنای آیه را عوض کرده امّا بلافاصله در خوانش مجدّد، آن را تصحیح کرده است.