شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 16387

سه-هفت

پنج-پنج

هفت-سه

شش-چهار

وی با تلفیق عشق و عرفان، غزل فارسی را کمال بخشید. لحنش گزنده، توأم با نیشخند و کنایه‌آمیز است. (حافظ)

این استاد سخن، ‌نه تنها در ادبیات پندآموز سخن‌گوی ضمیر خودآگاه ایرانی است، در سرودن غزل‌های عاشقانه نیز سرآمد شاعران ایران است. (سعدی)

در زمان این پادشاه تیموری، هنرمندان، قرآن کریم و شاهنامه‌ فردوسی را به خطّ خوش نگاشتند و با تصاویر زیبا آراستند. (شاهرخ میرزا)

وی مثنوی‌هایی به پیرو‌ی از نظامی سرود. تحفه‌الاحرار یکی از آثار منظوم او به شیوه مخزن‌الاسرار است. (جامی)

قصاید مدحی

رباعیات فلسفی

قطعات اخلاقی

غزلیات عرفانی

سلمان ساوجی در سرودن غزل به سعدی و حافظ توجه داشت و قصایدی در سبک عراقی سروده است.

کتاب «تذکره دولتشاه» به تشویق امیرعلیشیر نوایی نوشته شده است.

فخرالدین عراقی در کتاب عشاق‌نامه خود سیر و سلوک عارفانه را در قالب نظم و نثر بیان کرده است.

شاه نعمت‌الله ولی در تصوف مقامی بلند داشت و دیوان شعر او سرشار از مضامین عاشقانه است.