شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 11559

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن

مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن

بشنو از نی چون حکایت می‌کند

چه صحرایی، چه خضرایی، چه درگاهی، نمی‌دانم

خورشید به روی همچو ماهت ماند

کز تجلی‌های او جان‌ها نشان از یار دارد

اندر آن ساعت که بر پشتِ صبا بندند زین / با سلیمان چون برانم من که مورم مرکب است

آب چشمم گفت حالم بر درت زان پس تو دانی / هم تو می‌دانی که نبود بر رسولان جز بلاغی

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی / دل ز تنهایی به جان آمد خدایا همدمی

ما به غم خو کرده‌ایم ای دوست ما را غم فرست / تحفه‌ای کز غم فرستی نزد ما هر دم فرست

روز شد خادم بیامد بامداد / زود پالان جست و بر پشتش نهاد

هر عداوت را سبب باید سند / ورنه جنسیت وفا تلقین کند

تفرقه در روح حیوانی بود / نفس واحد روح انسانی بود

مشورت می‌رفت در ایجاد خلق / جانشان در بحر قدرت تا به حلق