شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 17182

رونق ادبیات در قرن نهم بنیادی نبود و ادبیات این دوره تقلیدی و فاقد نوآوری بود.

در قرن هشتم از بین رفتن دربارهای ادب‌دوست ایرانی‌تبار از رونق افتادن قصیده‌سرایی را در پی داشت.

با از بین رفتن حکومت آخرین خلیفه عباسی، زبان و ادبیات فارسی نیز دچار سستی گردید.

از جمله پیامدهای حمله مغولان و ویران شدن بنیان فرهنگ،‌ روی آوردن دوستداران فرهنگ و اخلاق به تصوف بود.

از شاخص‌ترین شاعران عارف است که در دو محور اندیشه و احساس آثار جاودانه‌ای پدید آورد. (مولانا جلال‌الدین بلخی)

فرمانروای مُلک سخن، سی و پنج سال گرد جهان گشت و در بیشتر قالب‌های ادبی طبع‌آزمایی کرده است. وی گلستان را در قالب مثنوی پدید آورد. (سعدی)

از چهره‌های علمی و سیاسی عصر ایلخانان است. وی وزیر مقتدر غازان‌خان و اولجایتو بود. (خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی)

در غزل توجّه خاصی به سعدی و مولوی داشته است. (سلمان ساوجی)

کتاب بهارستان را به تقلید از بوستان سعدی نوشت.

کتاب نفحات‌الانس را بر شیوه تذکره‌الاولیای عطار در شرح احوال شاعران نوشت.

در تصوف و طریقت مقامی بلند داشت و دیوان شعرش سرشار از مضامین عرفانی است.

او مثنوی‌هایی سرود که تحفه‌الاحرار نمونه‌ای از آن‌ها است.

الف، د

الف، ج

ب، د

ب، ج

المعجم فی معاییر اشعارالعجم: شمس قیس رازی، لغت و معانی آن

اخلاق‌الاشراف: عبید زاکانی، منظومه انتقادی طنزآمیز

تاریخ جهانگشا: خواجه رشیدالدین فضل‌الله، شرح ظهور چنگیز و تاریخ مغولان و خوارزمشاهیان

مرصادالعباد من‌المبدأ الی‌المعاد: نجم دایه، در بیان سلوک دین و تربیت نفس انسانی