شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 21699

پدر با پسر یکدگر را کنار / گرفتند و، کرده غم از دل کنار

داد تو را داد تا که داد دهی تو / گر ندهی داد، داد از تو کند داد

بیا بیا بُت رضوان غلام حور نهاد / که حق هر آنچه جمال است و حسن بر تو نهاد

دلی که عاشق و صابر بود مگر سنگ است / ز عشق تا به صبوری هزار فرسنگ است

اندیشه مکن نظم جهان را که در این کار / من کرده‌ام اندیشه، منظّم شدنی نیست

هر چه بر جان من آید از تو مهر است و وفا / گر جفایی می‌رود بر دل ز تو دلداری است

دل و جان شهید عشقت به درون گور قالب / سوی گور این شهیدان بگذر زیارتی کن

گوید خرد که از غم عشقش کنار جو / دریای عشق را چه کنم چون کنار نیست

گر چه سر عربده و جنگ داشت / تنگ شکر در دهن تنگ داشت

رُخش لعل باد و دلش شاد باد / همیشه جهان را جهان‌دار باد

بیا و برگ سفر ساز و زاد ره برگیر / که عاقبت برود هر که او ز مادر زاد

زَهره در تن زهر گردد بی‌گره گردد زره / زُهره گوید زه امیرا، چون به ‌زه کردی کمان