شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 22453

پارتی _ پهلوی _ پهلوی _ سامانی _ مشرق _ شمال شرقی

پارتی _ پهلوی _ پارتی _ ساسانی _ شمال _ شمال شرقی

نو _ دری _ پارتی _ سامانی _ مشرق _ شمال شرقی

پهلوی _ پارتی _ پهلوی _ ساسانی _ شمال _ شمال غربی

این زبان به ناحیه پارس تعلق داشته است و زبان رسمی دوران ساسانی بود.

اشعار کمی به این زبان در دست است و آنچه باقی مانده، دچار تحریف‌هایی شده است.

زبان درباری ساسانیان و زبان محاوره و مکاتبات مقامات دولتی بوده است.

به‌دلیل اهمیت سنّت شفاهی در ایران پیش از اسلام، آثار ادبی پهلوی به کتابت در نیامده بود.

شهید بلخی: سراینده شعر مدحی به تقلید از شعر عربی

ناصرخسرو: سراینده قطعاتی کوتاه در باب ادبیات تعلیمی

رودکی: استحکام بخشیدن به شعر غنایی در قرن چهارم

فردوسی: مهارت در سرایش شعر حماسی و مدحی

در آغاز این دوره، هنوز بیشتر دانشمندان ایرانی آثار خود را به عربی می‌نویسند تا بتوانند در سرتاسر دنیای اسلام خوانندگان بیشتری پیدا کنند.

پس از گذشت چند سده و رواج و نفوذ معارف اسلامی و متون دینی، آمیختگی زبان فارسی دری با زبان عربی افزایش می‌یابد و همچنین بسیاری از اصطلاحات علمی، ادبی، دینی و سیاسی جدید از راه ترجمه متون عربی، وارد زبان دری می‌شود.

وجود سخنورانی چون رودکی، فردوسی، زکریای رازی و بسیاری از شاعران و نویسندگان فارسی‌گوی دیگر، بیانگر اهمیّت این دوره است.

این دوره، دوره ترقی در همه زمینه‌های علمی بود و مردان مشهوری از آغاز تا پایان این دوره در فلسفه و طب و علوم دینی، سرگرم تألیف بودند.