شرکت در آزمون آنلاین جامعه‌شناسی 2 - درس چهاردهم: انقلاب اسلامی ایران، نقطه عطف بیداری اسلامی | آزمون شماره 12282

انقلاب‌های آزادی‌بخش اغلب در مقابل بلوک شرق قرار می‌گرفتند. - انقلاب اسلامی ایران به هیچ یک از دو بلوک وابستگی نداشت.

انقلاب‌های آزادی‌بخش اغلب با جنبش‌های چریکی گروه‌ها و احزاب مختلف شکل می‌گرفتند. - انقلاب های آزادی بخش اغلب یک انقلاب فراگیر مردمی هستند.

انقلاب های آزادی‌بخش برای حل بحران‌های جهان غرب به وجود آمده بودند. - انقلاب اسلامی از آموزه‌های اسلامی بهره می‌برد.

انقلاب‌های آزادی‌بخش در مقابله با استعمار قدیم و حذف کارگزاران مستقیم غرب موفق می‌شدند. - انقلاب‌های آزادی‌بخش نتوانستند جایگاه کشورهایشان را از حاشیه قطب‌های سیاسی و اقتصادی جهان خارج کنند.

در جهان دو قطبی قرن بیستم، برخلاف اغلب انقلاب‌های آزادی بخش که در مقابله با بلوک غرب و در حمایت از بلوک شرق بوده‌اند، انقلاب اسلامی ایران به دلیل عدم تعلق به بلوک شرق، موضع‌گیری ضد مارکسیستی داشت و از آغاز جهت‌گیری ضد آمریکایی و ضد صهیونیستی نیز پیدا کرده بود.

انقلاب‌های آزادی بخش در چارچوب نظریه‌ها و مکاتب چپ بودند تا بلکه بتوانند مسائل و بحران‌های جهان غرب که به وجود آمده بود را حل نمایند ولی انقلاب اسلامی بدون تعلق به مکاتب و فلسفه‌های سیاسی غرب، از آموزه‌های اسلامی برای حل بحران‌ها بهره برد.

انقلاب‌های آزادی‌بخش در مقابله با استعمار جدید و حذف کارگزاران غیرمستقیم غرب موفق می‌شدند ولی در قطع وابستگی فرهنگی توفیقی نداشتند و از جهت استعمار فرانو، مرعوب و مقهور استعمارگران بودند اما انقلاب ایران تنها یک انقلاب سیاسی نبود بلکه هویتی، فرهنگی و تمدنی داشت.

محمدرضا شاه توانست همه جنبش‌های چریکی و نیروهای چپ را سرکوب کند اما انقلاب اسلامی ایران با توجه به این‌که از عمق روابط مردم با مرجعیت دینی پدید آمده بود همه اقشار و گرو‌ه‌های جامعه را در بر می‌گرفت و یک انقلاب فراگیر مردمی بود.

انقلاب اسلامی ایران در رویارویی با رژیم شاه به بلوک شرق وابستگی نداشت.

انقلاب اسلامی ایران از عمق روابط مردم با مرجعیت و رهبری دینی پدید آمد.

انقلاب اسلامی ایران تنها یک انقلاب سیاسی نبود؛ بلکه هویتی فرهنگی و تمدنی داشت.

انقلاب اسلامی ایران، جهت‌گیری ضداستعماری و ضدامپریالیستی داشت.

شکل‌گیری و گسترش اندیشه‌های پسامدرن

در هم ریختن موفقیت بلوک شرق در جهان دوقطبی

از دست رفتن ارزش‌های پس از رنسانس

شکل‌گیری نظرات ناظر بر افول سکولاریسم