شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 24828

دانه باشی مرغکانت برچنند/ غنچه باشی، کودکانت برکنند

برند از برای دلی بارها/ خورند از برای گلی خارها

ای ثنای تو سروران را ورد/ وی لقای تو اختران را فال

ای منوّر به تو نجوم جمال/ وی مقرّر به تو رسوم کمال

باز در دام بلا افتاده‌ام/ باز در چنگ عنا افتاده‌ام

غیبت نکرده‌ای که شوم طالب حضور/ پنهان نگشته‌ای که هویدا کنم تو را

حبیب من همه زخمم بیا و مرهم شو/ طبیب من همه دردم بیا و درمان باش

با شمع روی خوبان پروانه‌ای چه سنجد؟/ با تاب موی جانان دیوانه ای چه سنجد

شکرشکن است یا سخن‌گوی من است/ عنبرذقن است یا سمن‌بوی من است

جوی روان سیمین گشته ز آب/ برگ رزان زرین گشته ز باد

عشق تو نهال حیرت آمد/ وصل تو کمال حیرت آمد

کلاه سعادت یکی بر سرش/ گلیم شقاوت یکی در برش

اسب را قوّت و تگ او موجب عنا و رنج گردد و درخت نیکو بارور را از خوشی میوه، شاخ‌ها شکسته شود.

سپاس و ستایش مر خدای را جلّ جلاله که آثار قدرت او بر چهره روز روشن تابان است.

عشق گفت: دیوانه جرعه ذوقم، برآورنده شوقم، زلف محبّت را شانه‌ام و زرع مودّت را دانه‌ام.

آورده‌اند که زاغی و گرگی و شگالی در خدمت شیری بودند و مسکن ایشان نزدیک شارعی عامر.

خرد زنده جاودانی شناس           خرد مایه شادمانی شناس

کریمان را به دست اندر درم نیست        خداوندان نعمت را کرم نیست

بیا ساقی می ما را بگردان         بدان می این قضاها را بگردان

نه دستی داشتم بر سر، نه پایی داشتم در گل         به‌دست خویش کردم این چنین بی‌دست و پا خود را