شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6767

اگر خود را نبیند در میان ، مستغرقِ دریا / به هر موجی که آویزد ، کناری می‌شود پیدا

نفی خود می‌کنم اثبات برون می‌آید / تا به کی رنگ توان باخت؟ بهار است این‌جا

تپش‌هایِ نفس از پرده‌ی تحقیق می‌گوید / که تا از خود اثر داری نخواهی آرمید این‌جا

با کدامین ذرّه سنجم آبروی اعتبار / آن‌قدر هیچم که از خود شرمسارم کرده‌اند
 

هر کس که نیست زنده به عشق تو، مرده بِهْ                  خود مرده پیش زنده‌دلان از فسرده به

هر که عاشق نیست هم‌چون صورت بی‌جان بود             زاهد ما زین سخن چون مار در پیچ است و تاب

کشته‌ی عشق زنده‌ی ابد است                                        کی بمیرد کسی کزو شد حی

حرف سامان مزن ای خواجه که در کشور عشق             هر که آهش به جگر نیست، توانگر باشد