شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 10804

پیش ما رسم شکستن نبود عهد وفا را / الله الله تو فراموش مکن صحبت ما را

آرزو می‌کندم شمع صفت پیش وجودت / که سراپای بسوزند من بی سر و پا را

سر انگشت تحیر بگزد عقل به دندان / چون تأمّل کند این صورت انگشت‌نما را

همه را دیده به رویت نگران است ولیکن / خودپرستان ز حقیقت نشناسند هوا را

در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا / سرها بریده بینی بی‌جرم و بی‌جنایت

 جان من دائم دژم باشد به‌سان چشم او / زلف او دائم به خم باشد به‌سان پشت من

گناه چشم سیاه تو بود و گردن دلخواه / که من چو آهوی وحشی ز آدمی برمیدم 

دلم که چون سر زلف تو می‌رود بر باد / به دام عشق درافتاد هر چه بادا باد

هر نسيمي كه به من بوي خراسان آرد          چون دم عيسي در كالب دم جان آرد

لبت تا در لطافت لالة سيراب را ماند          دلم در بي قراري چشمة سيماب را ماند

قدّ همه دلبران عالم          پيش الفِ قدت چو نون باد

صدف‌وار گوهرشناسان راز          دهان جز به لؤلؤ نكردند باز