شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10973

غروب کرده سپهر کمال را خورشید/لباس نیلی از آن همچون آسمان دارم

در آسمان سیماب گون در قرص خورشید/خیال تازه ای در خواب می دید

بیفکن خیمه تا محمل برانند/که همراهان این عالم روانند

فرمان خواست زو نامور هفت رو/ برفن آنکه بودش ز دانش فروز 

به همت می‌توان قطع تعلّق کرد از دنیا / سلاحی نیست از شمشیر بالاتر سپاهی را

گر چه چون سرو تماشاگه اهل نظرم / از جهان جز گره دل ثمری نیست مرا

قمریان را عقده‌ای ای سرو از دل باز کن / تا به کی بیکار بتوان داشت چندین دست را

ندارد نشئه آزادی ما ساغر دیگر / غبار دامن افشاندن به صحرا می‌برد ما را

از خس و خار قرض گر پاک باشد سینه‌ها / هیچ باغ دلگشا چون دیدن احباب نیست

هر که او نام تو جوید ایمن است از نام و ننگ / هر که او فخر تو آرد فارغ است از فخر و آر

همه مقهور و قدرتش قاهر / صنع او بر ظهورشان ظاهر

کرده‌ام قالب تهی از اشتیاقت عمرهاست / قامت چون شمع در مهراب آغوشم گذار