شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8517

دمی با غم به سر بردن جهان یکسر نمی‌ارزد/به می بفروش دلق ما کزین بهتر نمی‌ارزد

غم و شادی جهان را نبود هیچ ثبات/هر زمان حال وی از شکل دگر خواهد شد

اندر دل بی‌وفا غم و ماتم باد/ آن را که وفا نیست ز عالم کم باد

هرگز اندر همه عالم نشناسم غم و شادی/ مگر آن وقت که شادی‌خور و غم‌خوار تو باشم

جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ است / هزار بار من این نکته کرده ام تحقیق

 دریغ و درد که تا این زمان ندانستم / که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق

 تو دل خود را چو دل پنداشتی / جست وجوی اهل دل بگذاشتی

 که تو خود مرا دیده و هم دلی / دلم بگسلد گر زمن بگسلی

یک

دو

سه

چهار

از آن زمان که چو نی بسته ام کمر پیشت      حرارتی است درون دل از شکرخایی

زهی سعادت آن تشنگان که بوی برند           به اصل چشمه آب خوش مصفایی

سبوی صورت ها را به سنگ بر نزنند         خورند آب حیات تو را ز بالایی

تو آفتاب و دلم همچو سایه در پی تو            دو چشم در تو نهاده است و گشته هرجایی