شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس هفتم: جمال و کمال | آزمون شماره 13985

مر او را چو دیدم سر از خواب مست / بدو گفتم ای سرو پیش تو پست

ای آفتاب آینه دار جمال تو / مشک سیاه مجمره گردان خال تو 

ای جهان دیده بودِ خویش از تو / هیچ بودی نبوده پیش از تو 

ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست / عرض خود می بری و زحمت ما می داری 

شود عزیز ابد آن را که دهی عزت/ نهی چو داغ مذلّت همیشه خوار بود

کلاه سعادت یکی بر سرش/گلیم شقاوت یکی در برش

ز کار بسته میندیش و دل شکسته مدار/که آب چشمهٔ حیوان درون تاریکی است

بلند آن سر که او خواهد بلندش/نژند آن دل که او خواهد نژندش(نژند: غمگین)