شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18864

تا تو با منی زمانه با من است / بخت و کام جاودانه با من است 

تو تا کجای جهان بی‌قرار این عشقی؟ / ودر کجای زمانه شعله می‌کشد عطشت؟

من تا تو تا همیشه‌ی چشمت شتافتم / رویایی از امید بر این عشق بافتم 

دلا تا کجا گرم لبخند باشم؟ / اسیر هرات و سمرقند باشم 

ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کن / زلف تو روز روشن مردم سیاه کن

خال تو آتشی است دل آفتاب سوز / خط تو سایه‌ای است سیه روی ماه کن

از شانه آشیان دل ما به هم مریز / ای شانه تو خرمن سنبل تباه کن

پیر خرد که مسئله‌آموز حکمت است / در نکته دهان تو شد اشتباه کن

در این بت‌خانه تا صورت پرستی / نشان از عالم معنا نیابی

چون تو اندر خزان به باغ آیی / آن خزان باغ را بهار شود

بسی صورت بگردیده‌است عالم / وزین صورت بگردد عاقبت هم

هرگز خزان بهار شود این مجو محال / حاشا بهار همچو خزان زشت‌خوی نیست

به چشم عشق توان دید روی یوسف جان را / تو چشم عشق نداری تو مرد وهم و قیاسی

خود گرفتم که نگویم که مرا واقعه‌ایست / دشمن و دوست بدانند قیاس از سخنم

 ز بانگ ناله من گوش چرخ کر می‌گشت / قیاس کن که دلم را چه تیر عشق رسید

 هان تا قیاس کار خود از دیگران نگیری / کار تو دیگرست تو چون دیگران نباشی