شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 27023

سبک خراسانی- سبک عراقی- سبک بازگشت-سبک هندی- سبک مشروطه- سبک معاصر

سبک عراقی- سبک ترکستانی (خراسانی)- سبک هندی- سبک مشروطه- سبک بازگشت- سبک معاصر

سبک خراسانی- سبک عراقی- سبک هندی- سبک بازگشت- سبک مشروطه- سبک معاصر

سبک خراسانی- سبک عراقی- سبک هندی - سبک مشروطه- سبک بازگشت- سبک معاصر

قالب عمدۀ شعر این دوره قصيده است

قالب‌های قصیده و غزل در این دوره هم‌زمان با یکدیگر رشد کردند.

کاربرد آرایه‌های ادبی در این دوره  به‌صورت طبیعی و در حد اعتدال است.

قافیه و ردیف در شعر این دوره ساده است.

چون دل عطار بیرون دیدم از هر دو جهان / من ز تأثیر دل او بیدل و شیدا شدم

پسنده است با زهد عمار و بوذر/ کند مدح محمود مر عنصری را؟

به آب چشمه حیوان حیاتی انوری را ده/ که اندر آتش عشقت بکشتی زین هوس ما را

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز/ مرده آن است که نامش به نکویی نبرند

فراوانی زهدستایی و وعظ و اندرز در شعر، رواج مفاخره، شکایت و انتقاد اجتماعی

به‌کارگیری ردیف‌های فعلی و اسمی دشوار در شعر، رواج داستان‌سرایی

رواج هجو و هزل در شعر، فاصله گرفتن غزل از عشق زمینی

رواج حس دینی، گسترش عرفان و تصوّف