شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18440

غیر نومیدی علاج این قدر امراض چیست / عالمی پر می‌زند در نبض بیمار طمع

ذجر عبرت نیست تنبیه سماجت‌پیشگان / لب‌گزیدن نشکند دندان اظهار طمع

بهر تعمیر خیالی کز نفس ویران‌تر است / خاک دهر از آبرو گل کرد معمار طمع

درخور جان‌کندن از اغراض می‌باید گذشت / عمرها شد مرگت از پا می‌کشد خار طمع

 خیمه انس مزن بر در این کهنه رباط          که اساسش همه بی‌موقع و بی‌بنیاد است

 چه باید نازش و نالش بر اقبالی و ادباری               که تا بر هم زنی دیده، نه این بینی نه آن بینی

 ساغر لبریز می‌ریزد ز دست رعشه‌دار             در جوانی‌ها تمتّع از جهان باید گرفت

چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است          چو بر صحیفه هستی رقم نخواهد ماند

چنان به روی خود آشفته کرده‌ای ما را                                              که گلبنانِ چمن بلبلانِ شیدا را                      تشبیه _‌ شخصیت‌بخشی

قیامتی دگرآخر به فتنه برمفزای                                                   مکن به سرمه سیه چشمِ شوخِ شهلا را                      مجاز _ واج‌آرایی

مبند زیور و زر بر چو سیم گردن و گوش                                       چه احتیاج به آرایه روی زیبا را                      جناس _ مراعات‌نظیر

عنان به عشوه مده عشق باز و عشرت کن                                           به روی یار موافق خلاف اعدا را                      کنایه _ تلمیح