شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 1110

قصه دردم همه عالم گرفت/ در که نگیرد نفس آشنا

بنده کند روی تو صد شاه را/ شاه کند خنده تو بنده را

کار تو داری صنما قدر تو باری صنما/ ما همه پا بسته تو شیر شکاری صنما

صبر قفا خورد و به راهی گریخت/ عقل بلا دید و به کنجی نشست

خانه صاحب‌‌نظران می‌بری/ پرده پرهیز‌‌کنان می‌‌دری

مپندار از لب شیرین عبارت/ که کامی حاصل آید بی‌‌مرارت

هر که شیرینی فروشد مشتری بر وی بجوشد/ یا مگس را پر ببندد یا عسل را سر بپوشد

رفیق مهربان و یار همدم/ همه کس دوست می‌‌دارند و من هم

بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی/ به غلغل در سماع آیند هر مرغی به دستانی

تو از هر در که بازآیی بدین خوبیّ و زیبایی/ دری باشد که از رحمت به روی خلق بگشایی

سرو بستانی تو یا مه یا پری/ یا ملک یا دفتر صورتگری؟

خدایا چنان کن سرانجام کار / تو خشنود باشیّ و ما رستگار

آفرینش

شاهراه

استرداد

انتظار

عشقبازی می‌کنم با نام او

همی آب چشمم به چهر آورد

بگفت آسودگی بر من حرام است

بر آن باره پیلپیکر نشست