شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 15408

به آزادگی پیش رو چون بمردی/ به مخبر پسندیده همچون به منظر

بسی رنج بردم در این سال سی/ عجم زنده کردم بدین پارسی

ور از جهل غایب شدم روز چند/ کنون کامدم در به رویم مبند

سعادت به بخشایش داور است/ نه در چنگ و بازوی زورآور است

به دنبال محمل چنان زار گریم / که از گریه‌ام ناقه در گل نشیند

غافل مباش ار عاقلی، دریاب اگر صاحبدلی / باشد که نتوان یافتن دیگر چنین ایّام را

بگفت ای برادر غم خویش خور / که از عمر بهتر شد و بیشتر

تا که خرابم نکند کی دهد آن گنج مرا / تا که به سیلم ندهد کی کشدم بحر عطا

چو من از خویش برستم ره اندیشه ببستم (فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن)

ای شب خوبی و بهی جان بجهد گر بجهی (مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن)

از آن برق رخسار و سیما چه می‌شد (مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن)

گاه مرا پیش کند شاه چو سرلشکر خود (مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن)