شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 26722

با زمانی دیگر انداز ای که پندم می‌دهی / کاین زمانم گوش بر چنگ است و دل در چنگ نیست

دینار نمى‌خواهم من عاشق دیدارم/ اغیار نمی‌جویم من شیفته یارم

در زمستان به شبستان زی خوش با مستان / داد بستان را از عارض ساقی بستان

 بلای عشق تو نگذاشت پارسا در پارس / یکی منم که ندانم نماز چون بستم

دور شدی، دیر مکش، بر مچشان زهر و مچش / ای همه شغلی به تو خوش، با همه اشغال بیا

به نام ایزد، چه فرخ‌فالم امروز / که دیدم طلعت فرخنده‌فالت

ای مدعی، گر پای ما در بند بینی شکر کن / تا تو نپنداری کسی زین جا شکاری می‌برد

یک عمر گریه کردم ای آسمان روا نیست / دردانه‌ام ز چشم گریان من بیفتد

ز گل گل‌های آتشناک سر بر زد ز هر جانب / عیان شد باغ را داغی که بر دل بود پنهانی

همت سعدی به عشق میل نکردی ولی / می چو فروشد به کام عقل به ناکام رفت

گاه سفر آمد، برادر ره دراز است / پروا مکن، بشتاب، همت چاره‌ساز است

خلل به دولت خان جهانستان مرساد / به آن بهار ظفر آفت خزان مرساد

گرم بازآمدی محبوب سیم‌اندام سنگین‌دل / گل از خارم برآوردی و خار از پای و پا از گل

خرّم تن او که چون روانش / از تن برود سخن ‌روان است

هر راهرو که ره به حریم درش نبرد / مسکین برید وادی و ره در حرم نداشت

ز راه رحمت و رأفت چو جان پاک معصومان / مرا از زحمت تن‌ها بکن پیش از اجل تنها

عمارتی که بنا کرد خواجه هم‌چو بهشت / ز کف بهشت و مکان در دل مغاک گرفت

منطق و صغری و کبری منتفی شد در زمان / تا که صرف و نحو خواهد با چه نحوی صرف شد

برو ای ترک که ترک تو ستمگر کردم / حیف از آن عمر که در پای تو من سر کردم

دوش گیسوی تو را ریخته دیدم بر دوش / خاطرْ آشفته‌ام امشب ز پریشانی دوش