شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17237

راهنمای ما گفت: «تمام این مناظر براساس تعریف ویکتور هوگو ساخته شده است.» 

تپۀ یادگاری بزرگی در آن جا برپاست که اطراف آن را چمن کاشته اند. 

من شاید حدود سی و پنج سال قبل تر شرح آن را در پاریز خوانده بودم.

وقتی در پاریس بودم، روزی نامه ای از پاریز به پاریس به نام من رسید.

پیش از تو آب جرئت دریا شدن نداشت / شب مانده بود و جرئت فردا شدن نداشت

زین پیش دلاورا، کسی چون تو شگفت / حیثیت مرگ را به بازی نگرفت

ای دل، فلک سفله کجمدار است اصد بیم خزانش بهر بهار است

نشستگان زمانه در سی، اگر نگیرند از شهیدان / برای برگشتن از تغافل، رسد که دیگر دری نماند

در وداع شب همانا خون گریست / روی خون‌آلود زان بنمود صبح

تا چشم تو ریخت خون عشّاق / زلف تو گرفت رنگ ماتم

مرا چو صبح به دست دعا نگهدارید / که روشن است جهان از  نفس کشیدن من

مرا چو آبله بگذار تا شوم پامال / نمی‌رسد چون به كَس فیضی از رسیدن من