شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 20593

-U---U---U---U--

-UU--UU--UU--UU-

-U--UU--UU-

--UU--UU--UU--UU

جان ریخته شد با تو، آمیخته شد با تو (۳)

در چشم تو، آفتاب گردون گم شد (۲)

عنقا شکار کس نشود دام بازچین (۳)

چون گل سرخ گریبان ز طرب بدرانید (۲)

صادق آمد گفت او وز ماه دور افتاده‌ام: $---U---U---U-$

پیش آر نوشانوش را از بیخ برکن هوش را: $---U----U---U--$

منشین با دو سه ابله که بمانی به چنین ره: $--UU--UU--UU--UU$

بگیرم ادب را ببندم دو لب را: $-U--U--U--U$

ندارم به روی تو چشم تعهّد (ندارم بِ رویِ تُ چَشمِ تَعَهُد)

سلامت از چه می‌جویی ملامت به درین دریا (سَلامَت اَز چِ می‌جویی مَلامت بِ دَرین دَریا)

به کوی عشق منه بی‌دلیل راه قدم (بِ کویِ عِشق مَنِه بی دَلیلِ راه قَدَم)

همچو پروانه سرافشان گر وصال شمع خواهی (هَمچو پَروانِ سَرَفشان گَر وِصالِ شَمع خاهی)

ز هر باد، چون گرد منما بلندی: 

دام در ره، نه هوی را تا نیفتادی به دام:

گر هست آتش ذرّه‌ای آن ذرّه دارد شعله‌ها:

یکی پرسید از سقراط کز مردن چه خواندستی: