شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فصل اول: زیبایی آفرینش

در كدام عبارت، غلط املايي ديده نمي‌شود؟

بدان كه هر چه در وجود است، همه صنع خداي تعالي است. آسمان و آفتاب و ماه و ستاره‌گان و زمين و آنچه بر روي زمين است، از انواع نباتات و آنچه در برّ و بحر است.

ميغ و باران و برف و تگرگ و رعد و برق و علاماتي كه در هوا پديد مي‌آيد، همه عجايب آفرينش حق تعالي است و تو را فرموده است تا در آن نظر كني.

و مَثَل تو، چون مورچه‌اي است كه در قصر مَلِكي سوراخي دارد؛ جز غذاي خويش و ياران خويش چيزي نمي‌بيند و از جمال صورت قصر و بسياري غلامان و صرير مُلك وي، هيچ خبر ندارد.

اگر خواهي به درجة مورچه قنائت كني، مي‌باش و اگر نه، راهت داده‌اند تا در بستان معرفتِ حق تعالي، تماشا كني و بيرون آيي؛ چشم باز كن تا عجايب بيني كه مدحوش و متحيّر شوي.

معنای کلمۀ "انعام" در کدام گزینه، با معنی اين واژه در بیت زير تفاوت دارد؟ « نعمتت بار خدايا ز عدد بيرون است/ شكر انعام تو هرگز نكند شكرگزار»

ای گدایان خرابات خدا یار شماست / چشم انعام مدارید ز (( انعامی )) چند

هر دمش با من دلسوخته لطفی دگر است / این گدا بین که چه شایستۀ (( انعام )) افتاد

به منت دگران خو مکن که در دو جهان / رضای ایزد و (( انعام )) پادشاهت بس

چو هر خاکی که باد آورد فیضی برد از (( انعامت )) / ز حال بنده یادآور که خدمتگزار دیرینم

آرایه‌های به کار رفته در کدام گزینه درست مشخص نشده است؟

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی / ز بامی که برخاست مشکل نشیند (تشبیه، تضاد)

شب فراق که داند که تا سحر چند است؟ / مگر کسی که به زندان عشق در بند است (جناس، تشخیص)

فرو بارید بارانی ز گردون / چنان چون برگ گل بارد به گلشن (تشبیه، مراعات‌نظير)

عزیز مصر به رغم برادران غیور / ز قعر چاه برآمد به اوج ماه رسید (تضاد، جناس)