شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16924

چون می روشن در آبگینۀ صافی                       خوی جمیل از جمال روی تو پیدا

چو در غیب نیکو نهادت سرشت                         نباید ز خوی تو کردار زشت

در صورت تو سیرت زیبای ملک بود                      آن ظاهر آزرده، فریبای ملک بود

بی‌جانِ حسن معنی صورت به کار ناید                گر تو جمال یوسف یا یوسف جمالی

برفت عمر به زهد ریا و سالوسم / کجاست باده که ضایع گذشت اوقاتم

چیست مردن؟ از خودی غافل شدن / تو چه پنداری فراق جان و تن؟

دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری / تو خود چه آدمی‌ای کز عشق بی‌خبری

از شتاب عمر دارد بی‌خبر، غفلت تو را / از هجوم سبزه این آب روان معلوم نیست

فضا از نم باران آکنده است امّا آفتاب فتح در آسمان سینه‌ی مؤمنین درخششی عجیب دارد.

این‌جا آیینه تجلّی تاریخ است. همه تاریخ این‌جا حاضر است. آینده بشریت، آینده الهی است.

درگیری با دشمن ادامه دارد. دشمن برده ماشین است و تو ماشین را در خدمت ایمان کشیده‌ای.

اشیا گنجینه‌هایی از رازهای شگفت خلقت هستند امّا این را تو تا به حال درنمی‌یافته‌ای.