شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 15302

بادآورده: ---U

دانش آموز: ----U

پیام آور: U---

خوش اندام: U--U

مست عشقیم عیب ما مکنید

هر دم به روی زرد فرو ریزدم سرشک

همچو خالش که دید در بستان

بازآ به غربت از می و مستی که نزد عقل

به چشم من اندر تو چون توتیایی

دلا تا کی پزی سودا درون گنبد خضرا

صفا ده دیدۀ خود را که تا دیدار جان بینی

چو عمرت رفت بر غفلت بدین باقی تلافی کن

من از بازوی خود دارم بسی شکر

دست ما کوتاه و خرما بر نخیل

همچو صبحم یک نفس باقی است با دیدار تو

ابر آزاری برآمد باد نوروزی وزید

بسا هوشمندا که در کوی عشق / چو من عاقل آیند و شیدا روند

تا کجا می‌آزمایی ای خدا این سرزمین را / کودکان از خواب این افسانه بیداری ندارند

رَستم از این نفس و هوا زنده بلا مرده بلا / زنده و مرده وطنم نیست به‌جز فضل خدا

بی تو حرام است به خلوت نشست / حیف بود در به چنین روی بست