شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11298

نه من از پرده‌ی تقوا به در افتادم و بس / پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

روی جانان طلبی آینه را قابل‌ ساز / ورنه هرگز گل و نسرین ندمد ز آهن و روی

قامتم از خمیدگی صورت چنگ شد ولی / چنگ نمی‌توان زدن، زلف خمیده تو را

مهی که راز من از پرده آشکارا کرد / هنوز صورت او زیر پرده پنهان است

آن شد ای خواجه که در صومعه بازم بینی / کار ما با رخ ساقی و لب جام افتاد

بنده آصف عهدم دلم از راه مبر / که اگر دم زنم از چرخ بخواهد کینم

چنین که صومعه آلوده شد ز خون دلم / گرم به باده بشویید حق به دست شماست

آن یار نازنینم زارم گذاشت بازم / شکرانه جان ببازم گر آورند بازش

روی کردی به سوی گل زان روی / گل ز شادی نگنجد اندر پوست

گرچه من خود ز عدم دل‌خوش و خندان زادم/ عشق آموخت مرا شکل دگر خندیدن

وین دهر دونده به یکی مرکب ماند/ کز کار نیاساید هر چند دوانیش

شعاع آفتابم من اگر در خانه‌ها گردم/ عقیق و زر و یاقوتم، ولادت ز آب و طین دارم

(اطبّا: پزشکان) (راغ: صحرا) (افگار: خسته)

 (علّت: بیماری) (عِقد: گردن بند) (ناو: کشتی)

(ندیم: همدم) (نماز پیشین: نماز صبح) (مرغزار: سبزه‌زار)

(صلت: جایزه) (شراع: خیمه) (کافی: لایق)