شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 31685

خراسانی

عراقی

بینابین

بازگشت ادبی

به چه ماند جهان مگر به سراب / سپس او تو چون دوی به شتاب؟

به رنج اندر آری تنت را رواست / که خود رنج بردن به دانش سزاست

به غیر از آن‌که بشد دین و دانش از دستم / بیا بگو که ز عشقت چه طرف بربستم

خاک را چون ناف آهو مشک زاید بی‌قیاس / بید را چون پرّ طوطی برگ روید بی‌شمار

توشه جان خویش از او بربای                      پیش کایدت مرگ پای‌آگیش

سراییت بر وی گشاده دو در                       یکی آمدن را، شدن زان به در

عشق دریای حیاتست که او را تک نیست      عمر جاوید بود موهبت کمتر او

آشتی کردم با دوست پس از قهر دراز            هم بدان شرط که با من نکند دیگر ناز