شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 8545

هفت شهر عشق را عطار گشت              ما هنوز اندر خم یک کوچه‌ایم

تازه کن خاطر ما را به حدیثی صائب        تو که از خامه رگ ابر بهار آمده‌ای

گفت حافظ چو کشید از سر اندیشه نقاب       غزلی را که ملایک در میخانه زدند

چو عضوی به درد آورد روزگار            دگر عضوها را نماند قرار

ز افتادگی است گر نشد آواز ما بلند/ کی از سپند سوخته گردد صدا بلند

گفت: آن یار کزو گشت سر دار بلند/ جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد

گمان بد مبر بر کس، نکو بر/ حلیمی کن ز کمتر کس فرو بر

به رغبت بر همه‌کس، مهربان باش/ همه‌کس را چو خورشید جهان باش

شنیدم که پروانه با شمع گفت

فرو رفت و بر رفت روز نبرد

گویا به خواب شیرین، فرهاد رفته باشد

گه نعره زدی بلبل، گه جامه دریدی گل

پدرم روضۀ رضوان به دو گندم بفروخت/ من چرا ملک جهان را به جوی نفروشم

در این بازار اگر سود است با درویش خرسند است/ خدایا منعمم گردان به درویشی و خرسندی

مثال عشق پیدایی و پنهان/ ندیدم همچو تو پیدا و پنهان

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد/ دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی