شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 23602

مواعظ را به سمع خرد استماع نمایید و از من در آنچه مردود عقل است، موافقت مطلبید.

بی موجبی خویشتن را هراسان مدار و متفكّر مباش.

اخلاق خود را به رفق (مدارا) و کم‌آزاری آراسته گردان و خلق را مترسان تا ایمن توانی زیست.

از امروز چیزی ذخیره کنید که توشه راه را شاید (شایسته است).

روزی ‌ا‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد /  ابر از رخ گلزار همی‌شوید گرد (کاربردهای تاریخی دستور)

چون عهده نمی‌شود کسی فردا را / حالی خوش دار این دل پر سودا را (کاربرد تاریخی«را» در مصراع دوم)

چنان مشتاقم ای دلبر به دیدارت که از دوری / برآید از دلم آهی بسوزد هفت دریا را (به کارگیری «بسوزد» در معنای «بسوزاند»)

چون باید مرد و آرزوها همه هشت / چه مور خورد به گور و چه گرگ به دشت (وجود واژگان کهن)

علم دین بام گلشن جان است / نردبان عقل و حس انسان است

هرگز دل من ز علم محروم نشد/ کم ماند ز اسرار که معلوم نشد

کار یک‌ساله را بها دو درم / علم یک لحظه را بها عالم

علم خواندی نگشتی اهل هنر / جهل از این علم تو بسی بهتر