شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

پیام کدام عبارت در مقابل آن صحیح نیست؟

گفت خاموش که در پسی مردن به که حاجت پیش کسی بردن. (ناکامی)

طریقتی است که تا اشتها غالب نشود نخورند و هنوز اشتها باقی بود که دست از طعام بدارند. (نفی شکم‌پرستی)

رنجوری را گفتند دلت چه خواهد؟ گفت: آن که دلم چیزی نخواهد. (وارستگی)

ظاهر حالش به نعمت دنیا آراسته و خسّت نفس در وی متمکّن. (خشک‌دستی)

با توجه به حکایت زیر، کدام گزینه نادرست است؟

«جوانی چست، لطیف، خندان و شیرین‌زبان در حلقۀ عشرت ما بود که در دلش از هیچ نوعی غم نیامدی و لب از خنده فراهم. روزگاری برآمد که اتفاق ملاقات نیوفتاد، بعد از آن دیدمش زن خواسته و فرزندان خاسته و بیخ نشاطش بریده و گل هوس پژمرده. پرسیدمش چگونه‌ای و چه حالت است؟ گفت: تا کودکان بیاوردم دگر کودکی نکردم.

چون پیر شدی ز کودکی دست بدار / بازی و ظرافت به جوانان بگذار

طرب نوجوان ز پیر مجوی / که دگر ناید آب رفته به جوی»

جملات کوتاه هستند و متن فاقد توصیف است.

حذف فعل در چند جمله وجود دارد.

نویسنده از آرایه‌هایی چون تشبیه، استعاره و سجع بهره برده است.

ابیات، در قالب مثنوی سروده شده‌اند.

مفهوم کدام گزینه در عبارت زیر نیامده است؟

«پس من دنیا را بدان چاه پرآفت، مانند کردم و موشان سپید و سیاه و مداومت ایشان بربریدن شاخ‌ها بر شب و روز، و آن چهار مار را به طبایع که عماد خلقت آدمی است و هرگاه یکی از آن در حرکت آید، زهر قاتل باشد و چشیدن شهد و شیرینی آن را مانند کردم به لذّات این جهانی که فایدهٔ آن اندک و رنج آن بسیار است و راه نجات بر آدمی، بسته می‌گرداند.»

بترس ازآفت دنیا طلب کن راحت عقبی / که درمانی است این بی‌درد و آن دردی است بی‌درمان

شهد می‌دانستمت ای نعمت دنیا ولیکن / آزمودم دیدمت یک سر شرنگ جان‌گزایی

عاشقان را کی غم دنیا بود یا فکر دین / مست جام عشق را با دین و دنیا کار نیست

چیست دنیا؟ چاه و زندانی و ما زندانیان / یک به یک را می‌برند از چاه و زندان زیر دار

کدام بیت با سایر ابیات تقابل معنایی دارد؟

در نوش و نیش کن به حریفان موافقت/ با هر که هم پیاله شدی هم خمار باش

ای بسا دوست که با دوست زند لاف وفا/ لیک گاه عمل از وی بری و بیزار است

یار باید یار را غمخوار باشد در بلا/ زو جدا هرگز نگردد گر شود از جان جدا

دوستان را به گاه سود و زیان/ بتوان دید و آزمود توان

در تحلیل نثر زیر هر دو مورد کدام گزینه درست است؟

«آورده‌اند که روزی شیخ در نیشابور برنشسته می‌رفت. به در کلیسایی رسید. اتفاق را روز یکشنبه بود و ترسایان جمله در کلیسا جمع شده بودند.

جمله با شیخ گفتند: می‌باید که ایشان را ببینیم. شیخ پای از رکاب بگردانید. چون شیخ دررفت، ترسایان پیش شیخ آمدند و خدمت کردند و همه به حرمت پیش شیخ بایستادند و حالت‌ها برفت ... یکی گفت: اگر شیخ اشارت کردی همه زُنّارها بازکردندی. شیخ گفت: ما ایشان را زنّار برنبسته بودیم تا بازگشاییم.» (زُنّار: رشته‌ای که مسیحیان به وسیلهآن صلیب را به گردن آویزند)

الف) اضافه‌ی تشبیهی در متن دیده می‌شود.

ب) به‌کارگیری «دررفتن» در معنای «داخل شدن»

پ) درون مایه‌ی نثر، دینی و تاریخی است.

ت) حذف فعل به قرینه در متن وجود دارد.

الف، ب

پ، ت

ب، پ

الف، ت