شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7031

دلم اميد فراوان به وصل روی تو داشت/ ولی اجل به ره عمر رهزن امل است

نااميدم مکن از دولت وصلت ای دوست/ که ز تو غير تو دانی که ندارم اميد

سر و زر و دل و جانم فدای آن ياری/ که حق صحبت مهر و وفا نگه دارد

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت/ جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

به ما طعنه می‌زند و می‌خندد و بعد می‌گوید: باید مطمعن شوم که کوتاهی نکردید.

اثیر بعصی لبخند کنایه‌آمیزی می‌زند. همه ما از تعجب شاخ درآوردیم. آن‌ غدر مین اظافه آوردید که به عقب فرستادید.

همه به هم زول زدیم و در میان بحت و حیرت عسیر دشمن، همراه با حاجی با صدای بلند از ته دل خندیدیم.

حالا باید خودمان هم دربرویم. الان است که لو برویم. چنان زدم که دیگر حوس نکند بی‌موقه آواز بخواند.