شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18211

به هر جا برافکنده‌اند این کمند / چه دیوار کوته، چه بام بلند

اگر تاج بخشی سر افرازدم / تو بردار تا کس نیندازدم

ز جرمم در این مملکت جاه نیست / ولیکن به ملکی دگر راه نیست

هر زمانی در به روی ما مبند / گر چه کوته دیده‌ای دیوار ما

سست‌پیوند کسی باشد در مذهب عشق / که به تیغ اجلش از تو توانند برید

بی تو یک لحظه که بر من گذرد پندارم / هفته‌ای می‌رود و [نیز] به ده روز کشید

گر به جان حکم کند دوست خلافش نکنم / کاعتراضی نکند بر سخن پیر مرید

در شب هجر بیا شمع وصالی بفروز / در چنین شب به چنان شمع توان روی تو دید

تا در این مرحله‌ی مشغله‌ناک / پاک خیزد گهرت از دل پاک

 سخن بگوی که بیگانه پیش ما کس نیست / به غیر شمع و همین ساعتش زبان ببرم  

 خاک ره گل می‌شود از آب چشمم تا چرا / آتش اندر من زد و رفت از دل من بادوار

 به کنج بی‌کسی و غربتم من آن مرغی / که سنگ تفرقه دورش ز آشیان دارد

فضا از نم باران آکنده است امّا آفتاب فتح در آسمان سینه‌ی مؤمنین درخششی عجیب دارد.

این‌جا آیینه تجلّی تاریخ است. همه تاریخ این‌جا حاضر است. آینده بشریت، آینده الهی است.

درگیری با دشمن ادامه دارد. دشمن برده ماشین است و تو ماشین را در خدمت ایمان کشیده‌ای.

اشیا گنجینه‌هایی از رازهای شگفت خلقت هستند امّا این را تو تا به حال درنمی‌یافته‌ای.

الف _ ب _ ج 

ب _ ج _ د

ج _ د _ ه_ 

د _ ه_ _ و