شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 18927

نظم و نثر فارسی در این دوره شکوفا شد و سنت‌های فرهنگی کهن رواج یافت.

بسیاری از اصطلاحات علمی، ادبی، دینی و سیاسی جدید از راه ترجمۀ متون عربی وارد فارسی دری شد.

در آغاز این دوره، به دلیل گسترش زبان فارسی، دانشمندان ایرانی آثار خود را به فارسی می‌نوشتند.

سخنوران بزرگی چون رودکی، فردوسی و عنصری، اهمیت ادبی این دوره را بالا برده‌اند.

فارسی دری زبان محاوره و مکاتبه مقامات دولتی ساسانیان بود و آثاری مانند «هزار و یک شب» از آن باقی مانده است.

«یادگار زریران» اثری است به نثر که در اصل به زبان پارتی است و در زمره آثار غیردینی به شمار می‌رود.

فرمان‌‌ها و نامه‌های شاهان هخامنشی به زبان فارسی باستان و به خط میخی نوشته شده است.

زبان پارتی زبان رایج در شمال شرقی کشور بوده و تا اواخر دوره ساسانی آثاری به این زبان تألیف می‌شده است.

 عصر اندیشه استقلال ملی ایران همزمان با اوج حکومت سامانیان بود.

امرای سامانی با تأکید بر ضرورت تألیف به زبان فارسی دری و گردآوری تاریخ و روایات گذشته ایرانی، به‌دنبال دستیابی به هویتی مستقل در برابر خلافت بغداد بودند.

 در آغاز این دوره، بیشتر دانشمندان آثار خود را به فارسی می‌نوشتند تا خوانندگان بیشتری پیدا کنند.

در این دوره، بسیاری از اصطلاحات علمی از راه ترجمه متون عربی، وارد فارسی دری می‌شود.