شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12032

اگر تو یار نداری چرا طلب نکنی؟ / و گر به یار رسیدی چرا طرب نکنی؟

این کیست چنین مست ز خمّار رسیده / یا یار بود یا ز برِ یار رسیده

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد / مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد

عجب که این غزل امشب به سمعِ یار رسد / که هست تازه و مطرب ز بر نکرده هنوز

گرچه برفتی از برم آن بنرفت از سرم / بر سر ره بیا ببین بر سر ره فتاده‌ام

زاده‌ِی اوّلم بشد زاده‌ی عشقم این نفس / من ز خودم زیادتم زانک دو بار زاده‌ام

چون ز بلاد کافری عشق مرا اسیر برد / همچو روان عاشقان صاف و لطیف و ساده‌ام

من به شهی رسیده‌ام زلف خوشش کشیده‌ام / خانه‌ی شه گرفته‌ام گرچه چنین پیاده‌ام

الهی نام تو ما را جواز، مهر تو ما را جهاز، شناخت تو ما را امان، لطف تو ما را عیان.

الهی ضعیفان را پناهی، قاصدان را بر سر راهی، مؤمنان را گواهی، چه عزیز است آن کس که تو خواهی.

الهی رنج جهان اگرچه دراز و طولانی است، با بد و نیک بی‌گمان به سرآید.

الهی تو غنی و ما فقیر و بر عیب‌های ما مگیر که تو قوی و ما حقیر.

از بهر چه، ای پیر هشیوار هنربین              بر اسپ هوا کرد دلت بار دگر زین؟

راحت بنمایم سوی دین گر تو نگیری          اندر دل از این پند پدروار پدر کین

این است تو را منزل و زاد، ای سفری مرد       برگیر، هلا، زاد و همه بار سفر زین

دار گذر است اینت، به پرهیز و به طاعت     بشتاب و بپرهیز و رو از دار گذر هین