شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20765

چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان/ چو علی که می تواند که به سر برد وفا را
 

به جز از علی که آرد پسری ابوالعجایب/ که علم کند به عالم شهدای کربلا را
 

 به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من/ چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا
 

گرش ببینی و دست از ترنج بشناسی/ روا بود که ملامت کنی زلیخا را
 

سلسله‌ی موی دوست حلقه‌ی دام بلاست / هر که در این حلقه نیست فارغ از این ماجراست

گر برود جان ما در طلب وصل دوست / حیف نباشد که دوست دوست‌تر از جان ماست

گر بنوازی به لطف ور بگدازی به قهر / حکم تو بر من روان زجر تو بر من رواست

سعدی از اخلاق دوست هر چه برآید نکوست / گو همه دشنام گو کز لب شیرین دعاست

اگر بد کنی چشم نیکی مدار/ که هرگز نیارد گز انگور بار

منه تو رهی کان نه آیین بود / که تا ماند آن بر تو نفرین بود

بد و نیک ماند ز ما یادگار / تو تخم بدی تا توانی مکار

سعدیا! مرد نکونام نمیرد هرگز / مرده آن است که نامش به نکویی نبرند